Ονομάζομαι «οποιοσδήποτε» . Κάποιοι μπορούν να με φωνάξουν και χαϊδευτικά «το χαλάκι» . Είναι το παρατσούκλι μου εμπνευσμένο από την φύση της δουλειάς μου. Εργάζομαι σε μια εταιρεία. Ναι, είμαι από αυτούς που καταλαμβάνουν την όχθη «τουλάχιστον δουλεύεις». Για τους άλλους που ζουν «απέναντι» δεν γνωρίζω.  Δεν στεναχωριέμαι. Όλα έρχονται και φεύγουν με τον τρόπο που ο χρόνος διαλέγει. Χωρίς αλλαγές, συναισθήματα και ανατροπές. Η σιγουράντζα είναι το σύνθημα. Αλλά δεν έχω παράπονο.

Σκέψου τώρα να ξυπνούσα ένα πρωί και να έπρεπε να βγω από αυτό το πρόγραμμα. Αυτοκτονία. Να έπρεπε να αποχωριστώ το κινητό, το φλυτζανάκι του καφέ, την οθόνη του υπολογιστή, τους διαδικτυακούς μου φίλους, τον πλαστικό καφέ και ω! τη λύπη να αποχωριστώ την δουλειά. Την θέση!!!!

Ζούμε σε μια εποχή που όλα έχουν πάρει την θέση τους. Ακόμα κι αν είναι η λάθος θέση. Μην μου λέτε ότι πρέπει να ξεκουνηθώ και να αφήσω τον καναπέ και τα κουμπάκια μου.

Αυτά τα εκατομμύρια κουμπάκια που μόχθησα να αποχτήσω και σε λίγα χρόνια θα γίνουν χαπάκια. Τι κουμπάκια, τι χαπάκια. Τι ένα πληκτρολόγιο, τι ένα κουτί!

 Όμως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να ξυπνούν και να συνειδητοποιούν πόσο μικροσκοπικό είναι το κουτί που έχουν σπρωχτεί πραγματικά.  Λέτε να είναι κάποια γρίπη; Λέτε ξαφνικά να χτυπήσει κι΄εμένα; Να αφήσω τα κουμπάκια; 

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι το κουτί δεν είναι καν πραγματικά εκεί, και ότι δεν ήταν ποτέ. Έτσι ακούγεται τουλάχιστον. 

Έτσι … τι κάνουν από εκεί και πέρα; 

© Copyright 2017, Δήμητρα Ζιώγα, Ψυχολόγος Θεσσαλονίκη
All Rights Reserved | Power by Κατασκευή Ιστοσελίδων - Χρυσός Οδηγός

Για ραντεβού καλέστε μας στο +30 6947 264 936