Ίσως αναρωτιέσαι γιατί συμβαίνει σε σένα όλο αυτό. Αρχίζεις να αμφιβάλλεις για την αξία σου, για ότι καταλαβαίνεις, για ότι αισθάνεσαι… αρχίζεις να βλέπεις τον εαυτό σου, όπως σε περιγράφει  εκείνος. Νιώθεις ένοχη και παραλύεις μπροστά στην σκέψη να κάνεις κάτι που θα αλλάξει τη ζωή σου. Μένεις και προσπαθείς να χτίσεις ξανά και ξανά τη σχέση σου. Και εκεί που όλα είναι ήρεμα μια φράση, μια χειρονομία στην αρχή και μετά ίσως ένα χτύπημα έρχονται για να σου επιβεβαιώσουν ότι τίποτα δεν τελείωσε. Η ιστορία επαναλαμβάνεται μακριά από τα μάτια των φίλων, των συγγενών σου, που όταν αντιληφθούν ότι κάτι συμβαίνει, εκείνος σπεύδει να αλλάξει συμπεριφορά , να αλλάξει πρόσωπο και να σου προσφέρει μια ψευδαίσθηση ασφάλειας. Συχνά λες « μ’ αγαπάει, θα αλλάξει, ίσως φταίει η οικονομική κρίση, το άγχος, ίσως κι εγώ κάνω λάθη» . Η αγάπη που νιώθετε ο ένας για τον άλλον, δεν αρκεί για να θεραπεύσει τη μεταξύ σας προβληματική σχέση. Πολλές φορές είσαι έτοιμη να φύγεις, να αλλάξεις ζωή, τηλεφωνείς σε διάφορες υπηρεσίες ζητώντας βοήθεια και μετά επιστρέφεις ξανά, προσπαθώντας να δώσεις μια ακόμα «ευκαιρία».

Δεν σε κατηγορώ, δεν σε κρίνω, καταλαβαίνω την δυσκολία σου να σπάσεις αυτή την αλυσίδα βίας. Καταλαβαίνω την ανημποριά σου να πάρεις την ζωή στα χέρια σου. Καταλαβαίνω την έλλειψη ουσιαστικής βοήθειας. Γιατί όταν αποφασίζεις να φύγεις , θέλεις  να βρεις μια παρήγορη αγκαλιά, θέλεις συναισθηματική στήριξη.  Καταλαβαίνω ότι  θρηνείς την απώλεια μιας σχέσης στην οποία επένδυσες. Πως μπορούμε να νιώθουμε ότι χάνουμε κάτι που δεν είχαμε ποτέ; Ασφαλώς είχαμε, είχαμε την ψευδαίσθηση, τη φαντασίωση, τα συναισθήματα, το όνειρο. Και αυτό που συχνά ακούς είναι φράσεις όπως «σου τα είχαμε πει», «έκανες λάθος επιλογή», «τι θα κάνεις τώρα;» ή στην χειρότερη εκδοχή «μήπως να το ξανασκεφτείς;» . Κι εκεί έρχεται άλλη μία συναισθηματική ακύρωση για σένα.

Είναι δύσκολο να πάρεις ξανά την ζωή στα χέρια σου, να κοιταχτείς στον καθρέφτη και να ξανασυστηθείς και χρειάζεται χρόνος για να αποτινάξεις τα ίχνη της βίας από πάνω σου και περισσότερο χρόνο για να επουλώσεις τα τραύματα μέσα σου.  Χρειάζεται χρόνος να αγαπήσεις την ύπαρξή σου. Το χρωστάς όμως στον εαυτό σου, στο παιδί που ήσουν κάποτε, στο παιδί που ίσως κρατάς στο χέρι σου.

Πάρε την απόφαση και μίλα!!! Εμπιστεύσου έναν δικό σου άνθρωπο αρχικά και με την βοήθεια του, επισκέψου έναν ειδικό. Κανείς δεν τα καταφέρνει χωρίς στήριξη!

Ενημερώσου από τους φορείς- υπηρεσίες που υπάρχουν στην πόλη σου ή τηλεφώνησε σε κάποιον ψυχολόγο και δικηγόρο.

Προετοίμασε τα πράγματα που θα χρειαστείς αν κάποια στιγμή πρέπει άμεσα να φύγεις από το σπίτι.  Τα προσωπικά σου έγγραφα και τα χρήματα σου θα πρέπει πάντα να βρίσκονται σε ένα συγκεκριμένο σημείο άμεσης πρόσβασης.

Και κυρίως φρόντισε τον εαυτό σου, μην τον παραμελείς μέχρι να νιώσεις ότι ήρθε η στιγμή να κάνεις το μεγάλο βήμα….

Μετά από λίγο μαθαίνεις
την ανεπαίσθητη διαφορά

ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι
και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

Και μαθαίνεις πως Αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι
Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

Και αρχίζεις να μαθαίνεις
πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια

Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου
με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα
Με τη χάρη μιας γυναίκας
και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

Και μαθαίνεις να φτιάχνεις
όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα,
γιατί το έδαφος του Αύριο
είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια
…και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο
να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής.

Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις…
Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου
μπορεί να σου κάνει κακό.

Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ
Αντί να περιμένεις κάποιον
να σου φέρει λουλούδια

Και μαθαίνεις  οτι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις

Και οτι, αλήθεια, έχεις δύναμη

Και οτι, αλήθεια, αξίζεις

Και μαθαίνεις… μαθαίνεις

με κάθε αντίο μαθαίνεις.

Χόρχε Λούις Μπόρχες

  
                                                                         

© Copyright 2017, Δήμητρα Ζιώγα, Ψυχολόγος Θεσσαλονίκη
All Rights Reserved | Power by Κατασκευή Ιστοσελίδων - Χρυσός Οδηγός

Για ραντεβού καλέστε μας στο +30 6947 264 936