“Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα” δεν είναι παρά η αστοχία ενός παράφορου έρωτα.

Μια αστοχία στην οποία ο έρωτας μετουσιώθηκε σε μίσος και ένας ανελέητος πόλεμος ξεκίνησε ανάμεσα στο ζευγάρι καταστρέφοντας όχι μόνο τις ζωές του ζευγαριού, αλλά και αυτών που είχαν την απερισκεψία να εμπλακούν ανάμεσά τους.

Η χημεία του έρωτα είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Υπάρχουν χημικοί τρόποι ελέγχου της ερωτικής επιθυμίας, ωστόσο τον κύριο λόγο έχουν τα συναισθήματα μας, οι ανασφάλειες μας, η σχέση με τον εαυτό μας, το παρελθόν μας και πλήθος άλλοι παράγοντες. Μπορεί ο θεός έρωτας να πυροδοτεί την ερωτική επιθυμία πετώντας βελάκια ποτισμένα με φερομόνες ,χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την προσέλκυση του αντίθετου φύλου. Όμως ο έρωτας ποτέ δεν μπόρεσε να εξηγηθεί μόνο μέσα από αυτή την οπτική.
Ο έρωτας αλλοιώνει τη σχέση μας με την πραγματικότητα. Και για την ψυχολογία αλλοίωση σημαίνει ότι η ψυχική οργάνωση, της οποίας είμαστε φορείς ως πριν ένα λεπτό, έχει εξαντλήσει τη λειτουργία της, έχει πάψει να ισχύει. Συχνά δεν αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας, δεν αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα με τον ίδιο τρόπο, δεν κάνουμε επαφή με τους ανθρώπους. Γιατί υπάρχει μόνο ένας. Ο Άλλος.

Όταν λέμε σήμερα έρωτα εννοούμε λιγότερο ένα συναίσθημα και περισσότερο έναν κώδικα. Κώδικας επικοινωνίας που πολλές φορές μας φέρνει στα ουράνια και άλλες φορές μας ρίχνει στα Τάρταρα.
Εξάλλου η ψευδαίσθηση, στην οποία οδηγούμαστε οικειοθελώς, είναι η ιδέα ότι ο έρωτας υπάρχει πραγματικά σαν να είναι κάτι εντελώς πραγματικό, κάτι εντελώς αντικειμενικό, ένα πράγμα που μπορούμε να αποκτήσουμε και να κρατήσουμε για πάντα.

Πότε όμως ένας έρωτας γίνεται εμμονή;
Τι γίνεται όταν αντιλαμβανόμαστε ότι ο σημαντικός άλλος, το πρόσωπο που αγαπάμε δεν μας θέλει πια;
Στην εξάρτηση δεν υπάρχει υπερβολική αγάπη, υπάρχει υπερβολική ανάγκη.
Το εξαρτημένο από τη σχέση άτομο δε μπορεί να σταματήσει να σκέφτεται τον/τη σύντροφό του ακόμα και μετά το τέλος της σχέσης. Θέλει πλήρη αποδοχή και καταναλώνει μεγάλο μέρος της ενέργειάς του προκειμένου να γίνει και πάλι επιθυμητό.
Ο Άλλος είναι αναντικατάστατος. Έχει μαγικές ιδιότητες. Γι αυτό είναι πολύτιμος και δεν μπορούμε να τον αφήσουμε να φύγει.

Ποιες είναι οι συμπεριφορές των ανθρώπων που είναι εξαρτημένοι από την σχέση;
Νευρωτικές, έμμονες συμπεριφορές (π.χ. άπειρα μηνύματα ή τηλεφωνήματα προς τον/τη σύντροφο).
Αβάσιμες κατηγορίες ότι ο/η σύντροφος τον/την απατάει.
Ελεγκτικές συμπεριφορές. Σαν ένας ντετέκτιβ που παρακολουθεί κάθε στιγμή τσεκάροντας συνέχεια τις κινήσεις του άλλου.
Ακραίες τακτικές ελέγχου, όπως το να «ανακρίνει» τον σύντροφο για να διαπιστώσει πόσο αφοσιωμένος είναι, με στόχο να κάνει τον άλλον να αισθανθεί τύψεις και να κερδίσει περισσότερη προσοχή.
Τα συναισθήματα εναλλάσσονται από αγάπη σε μίσος, από θλίψη σε θυμό. Νιώθει εγκατάλειψη κάθε φορά που ο άλλος δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που ζητάει.
Όταν μάλιστα έχει προηγηθεί μία έντονη σχέση που έχει πια τελειώσει, ο εξαρτημένος δεν μπορεί να δεχτεί αυτό το τέλος. Χρησιμοποιεί κάθε τρόπο για να συνδεθεί ξανά, να κερδίσει την εύνοια, να γίνει πάλι αγαπημένος-η. Υπόσχεται πολλά, κάνει κάθε προσπάθεια και όταν δεν πετυχαίνει τίποτα μπορεί να φτάσει στην εκδίκηση ή στην αυτοκαταστροφή.
Τροχός του εμμονικού έρωτα.
1. Έλξη
2. Μη ρεαλιστικές φαντασιώσεις.
3. Άγχος . Άγχος εγκατάλειψης. Ζήλια. Συνεχής επαφή.
4. Εμμονή . Ελεγκτικές συμπεριφορές.
5. Καταστροφή.
a. Αυτοκατηγορία
b. Επιθυμία εκδίκησης
c. Πίστη ότι θα κερδίσει πίσω το αγαπημένο πρόσωπο
d. Αλκοόλ φαγητό.

Είναι τα εγκλήματα πάθους ένας εμμονικός έρωτας; Ένας έρωτας χωρίς ανταπόκριση;
Η κτητικότατα μας φέρνει αντιμέτωπους με την σκοτεινή μας πλευρά. Την στιγμή της προδοσίας έχει τραυματιστεί η εμπιστοσύνη. Ο τρόπος που βιώνουμε αυτόν τον τραυματισμό δείχνει τον τρόπο με τον οποίο έχουμε βιώσουμε άλλες απώλειες σε άλλες ηλικίες.
«Τη στιγμή που εγκαταλείπω τον εαυτό μου στα χέρια κάποιου άλλου, βάζω και τις βάσεις για να υποστώ την προδοσία, γιατί η απόλυτη πίστη οδηγεί πάντοτε στην εξαπάτηση» Aldo Carotenuto Έρως και Πάθος.

Η κατηγορία των ανθρωποκτονιών από πάθος, αφορά τις περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες ο δράστης σκοτώνει το θύμα του λόγω της επιθυμίας του να αποκτήσει τον απόλυτο και αποκλειστικό έλεγχο πάνω στον σύντροφό του και απορρέει από τα αισθήματα κτητικότητας και την ερωτική ζήλια.
Το ίδιο συμβαίνει και όταν επιτίθεται στο τρίτο πρόσωπο, δηλαδή στο πρόσωπο εκείνο από το οποίο νιώθει ότι απειλείται. Αυτό σημαίνει φθόνος. Φθονεί εκείνον ή εκείνη που κατέχει κάτι που του /της ανήκει. Ή φαντάζεται ότι το κατέχει.
Η πίεση για πέρασμα στην πράξη είναι ακατανίκητη στον εγκληματία πάθους. Πρόκειται στην ουσία για εγκλήματα καταστροφής του άλλου είτε ο δράστης είναι τυφλωμένος από ζήλια είτε διακατέχεται από ερωτικό αμόκ.
Έχουν σημειωθεί πολλά εγκλήματα πάθους σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας. Βλέπεται ο έρωτας και η μανία μπορούν αν φτάσουν στο αποκορύφωμα τους ακόμα και για ανθρώπους υπεράνω υποψίας.
Όλα μέσα από το πρίσμα των ειδικών εγκληματολόγων και ψυχολόγων που προσπαθούν να διαλευκάνουν, να ερμηνεύσουν συμπεριφορές και να δώσουν την αληθινή διάσταση των γεγονότων. Όλα κινούνται και διαδραματίζονται στην ζώνη του Λυκόφωτος. Σκιές παντού και η αλήθεια πιο δύσκολη από ποτέ.

Πηγές: Έρωτας ένα απείθαρχο συναίσθημα Richard David Precht
Έρως και Πάθος Aldo Carotenuto

Επιμέλεια Ζιώγα Δήμητρα

© Copyright 2017, Δήμητρα Ζιώγα, Ψυχολόγος Θεσσαλονίκη
All Rights Reserved | Power by Κατασκευή Ιστοσελίδων - Χρυσός Οδηγός

Για ραντεβού καλέστε μας στο +30 6947 264 936