Σύμφωνα με το λήμμα στη Βικιπαίδεια 

Φόβος είναι βασικό συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου ή απειλής. Είναι ένας μηχανισμός προστατευτικού χαρακτήρα, μια φυσιολογική αμυντική αντίδραση του οργανισμού χωρίς να απαιτείται συνειδητή σκέψη

Ο φόβος είναι ένα σύστημα προειδοποίησης που σε ένα αρχέγονο επίπεδο μας εξυπηρετεί σωστά και αποτελεσματικά. Όταν περπατάμε νύχτα σε ένα μονοπάτι μέσα στο πάρκο, ο φόβος μας θέτει σε κατάσταση επιφυλακής για το πολύ ρεαλιστικό ενδεχόμενο κάποιου προβλήματος. Σε δυνάμει επικίνδυνες καταστάσεις, ο φόβος είναι σημάδι υγείας. Μας προστατεύει. Χωρίς το φόβο ίσως δε θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε και πολύ.

Όμως ο φόβος δεν μας προστατεύει μόνο. Ο φόβος μπορεί και να μας ακινητοποιήσει και μάλιστα θα δούμε αμέσως πως.

Η επιδίωξη του τέλειου εκ μέρους των γονέων μπορεί επίσης να προκαλέσει φόβους στα παιδιά. Ο γονέας που δεν είναι ποτέ ικανοποιημένος με την απόδοση του παιδιού του, που θέτει στόχους υψηλότερους από τις πραγματικές δυνατότητες του παιδιού, δημιουργεί ένα παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση, ένα παιδί επιρρεπές στο συναίσθημα του φόβου μήπως τους απογοητεύσει όλους. Με αυτό τον τρόπο αναπτύσσουμε τους φόβους μας και ως ενήλικες, κυρίως τον φόβο να κάνουμε τα δικά μας σχέδια και να τα υλοποιήσουμε. Σαν να είναι ο φόβος μια βραστή πατάτα που πάει από γονιό σε παιδί.

Ο φόβος είναι σαν τους συγγενείς που δεν πολυσυμπαθείς. Δεν μπορείς να τους αποφεύγεις για πάντα και το να τους αγνοείς δεν θα λύσει το πρόβλημα.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που φοβόμαστε στη ζωή. Φοβόμαστε να μιλήσουμε μπροστά σε κοινό, φοβόμαστε να βγούμε ραντεβού, φοβόμαστε ακόμα και να παραδεχτούμε τη μοναξιά μας. Σε πολλές περιπτώσεις είναι πολύ πιο εύκολο να μείνουμε άπραγοι, παρά να μας απορρίψουν και να έλθουμε αντιμέτωποι με τα επακόλουθα συναισθήματα. Πράγματι οι φόβοι μας ξεγελούν, επειδή είναι τόσο καλά διαστρωμένοι, ο ένας πάνω στον άλλο. Μπορούμε να ξεφλουδίσουμε έναν προς έναν όλους τους φόβους μας. Και να καταλήξουμε αν το αντέξουμε να δούμε τον χειρότερο φόβο μας απ’ όλους. Τον φόβο του θανάτου.«Κανείς δεν μπορεί να κοιτάξει κατάματα τον ήλιο, ούτε το θάνατο» (Francis delaRoche).

Οι φόβοι αυτοί είναι κραυγές της ψυχής που ζητάει να μεγαλώσει, χωρίς κρατήματα και αναστολές. Ο φόβος είναι μία σκιά που καλύπτει τα πάντα: την αγάπη για τον εαυτό μας, τα αληθινά μας συναισθήματα, την ευτυχία μας, ακόμα και την ίδια μας την υπόσταση.  

Αλλά αν έτρωγαν αχλάδια και όχι ροδάκινα στο σπίτι μου όταν ήμουν 10 θα εξακολουθήσω να τρώω αχλάδια σε όλη μου την ζωή; Μπορώ να επιλέξω κάτι άλλο; Το ρήμα επιλέγω συνεπάγεται υπευθυνότητα.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν έχουμε περιορισμούς , με εξαίρεση αυτούς που αποφασίζουμε οι ίδιοι να έχουμε.

Αυτό το μικρό παιδί που έχω μέσα μου έμαθε να φοβάται. Πιστεύω βέβαια ότι υπάρχει και ένας ενήλικας μέσα μου όταν πλέον είμαι ενήλικας. Αυτός ο ενήλικας και όχι κάποιος άλλος είναι που θα αναλάβει το μικρό παιδί που έχω μέσα μου.

 

Η ΖΩΉ ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΖΟΎΜΕ. Πόση ενέργεια, ποσο ενδιαφέρον, ποση προσοχη πηραμε ως εδώ φτιαχνοντας τη ζωή μας;

Φυσικά υπάρχουν περιοχές οπου καμιά φορά γίνεται σεισμός γκρεμίζεται ότι εχτισες και πρέπει να αρχίσεις πάλι από την αρχή. Αλήθεια είναι.

 

ΑΝ έχεις συναίσθηση ότι σου αξίζει να ζεις μια καλύτερη ζωή…γιατί να μην φτιάξεις ένα καλύτερο σπίτι;

Η ελευθερία είναι η μαγική στιγμή, την ώρα της απόφασης –επιλογής αναμεσα σε δυο μονοσύλλαβες λέξεις: ναι ή όχι;

 

Το λιοντάρι σκοτώνει κοιτάζοντας…..Αλλά υπάρχει ένα ζωάκι που όταν το σταματά το λιοντάρι δεν δίνει σημασία και συνεχίζει σαν να μη συμβαίνει τίποτα, κι αν το λιοντάρι το αρπάξει, αυτό απαντά μ’ ένα γρατζούνισμα με τα χεράκια του που είναι μικρά αλλά πονάει το αίμα που βγάζουν.

Κι αυτό το ζωάκι δεν αφήνεται στο λιοντάρι, γιατί δεν βλέπει ότι το βλέπουν… είναι τυφλό.

Τυφλοπόντικες τα λένε αυτά τα ζωάκια.
Ο τυφλοπόντικας έμεινε τυφλός γιατί, αντί να βλέπει προς τα έξω, βάλθηκε να κοιτάζει την καρδιά, έμεινε να κοιτάζει προς τα μέσα.Και γι’ αυτό ο τυφλοπόντικας δε φοβάται το λιοντάρι. Κι ούτε φοβάται το λιοντάρι ο άνθρωπος που ξέρει να κοιτάζει την καρδιά. “ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ… ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙΣ…”

 

 

Ο φόβος διαθέτει μια πρόκληση.

Να τον ξεπεράσεις…

 

 

CategoryUncategorized

© Copyright 2017, Δήμητρα Ζιώγα, Ψυχολόγος Θεσσαλονίκη
All Rights Reserved | Power by Κατασκευή Ιστοσελίδων - Χρυσός Οδηγός

Για ραντεβού καλέστε μας στο +30 6947 264 936