Η εφηβεία είναι «το δράμα του αστακού»! Οι αστακοί, όταν αλλάζουν εξωτερικό περίβλημα, χάνουν κατ’ αρχήν το παλιό και μένουν χωρίς καμιά άμυνα όσο χρόνο χρειάζεται να φτιάξουν ένα καινούριο. Σε όλο αυτό το διάστημα κινδυνεύουν πολύ. Στους έφηβους συμβαίνει περίπου το ίδιο. Και το να φτιάξουν ένα καινούριο περίβλημα στοιχίζει τόσα δάκρυα και τόσο ιδρώτα, που είναι λιγάκι σαν να το πληρώνουν με αίμα. Στα λημέρια του ανυπεράσπιστου αστακού παραμονεύει πάντα ένα μουγγρί, που είναι έτοιμο να τον κατασπαράξει. Το δικό μας «μουγγρί» είναι όλα τα απειλητικά πράγματα που βρίσκονται μέσα μας αλλά και έξω από εμάς και που συχνά δεν τα συλλογιζόμαστε.(Ντολτό, Τόλιτς, Έφηβοι. Προβλήματα και ανησυχίες, Θεσσαλονίκη, εκδ. Πατάκη, 1999)

Η εφηβεία έχει πολλές εσωτερικές και εξωτερικές απαιτήσεις. Είναι περίοδος αναζήτησης και εξιδανίκευσης, δημιουργίας αλλά και έντονου άγχους. Το σώμα του εφήβου αλλάζει και η παιδικότητα στο βλέμμα και στα χαρακτηριστικά δίνει την θέση του στην ενηλικίωση. Την ενηλικίωση που τόσο επιθυμούν και ονειρεύονται ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Πως ενηλικιώνεται ένας έφηβος;

Πολλοί μιλούν για την επανάσταση στην εφηβεία. Οι έφηβοι θυμώνουν, ανεξαρτητοποιούνται και ερωτεύονται. Το σώμα και η ψυχή ζητά την συντροφικότητα, το πλησίασμα και το μοίρασμα. Όχι όμως μέσα στην οικογένεια. Η ενηλικίωση χρειάζεται την αναμέτρηση με το άγνωστο. Την ελπίδα του ανέλπιστου. Ο έφηβος αναρωτιέται «ποιος είμαι; Και τι αξίζω;» Το θέμα στις σχέσεις του είναι διττό. Ανεξαρτησία από την οικογένεια και ταυτόχρονα επαφή με το άγνωστο. Ο έφηβος θέλει να δοκιμάσει. Να πειραματιστεί έξω από την οικογένεια. Σαν σύγχρονος Δον Κιχώτης παλεύει ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα. Από τη μια είναι αφελής κι ονειροπόλος κι από την άλλη πατά με τα δυο πόδια στην πραγματικότητα και διεκδικεί σοφία. Όμως συχνά όλο αυτό κρύβει πολλούς κινδύνους.  

Αλλά ακόμα και στην ενήλικη ζωή δεν υπάρχουν στιγμές που νοσταλγούμε τον ενθουσιασμό και την έπαρση της εφηβείας; Ακόμα και τους κινδύνους είναι δύσκολο να τους δούμε με τις πραγματικές τους διαστάσεις εκείνη την εποχή που όλα μοιάζουν πιθανά και εφικτά. Και πολλές φορές ξεχνάμε το «μουγγρί» που είναι νυχτερινός θηρευτής και μπορεί να μας επιτεθεί. Την στιγμή λοιπόν που αφήνουμε το παλιό για να προχωρήσουμε στο καινούριο, την στιγμή που αποχωριζόμαστε την παιδικότητα και καλοσωρίζουμε την ενηλικίωση τότε ακριβώς, ψυχικά είμαστε ευάλωτοι περισσότερο από ποτέ. 

Έτσι ο έφηβος καλείται να δημιουργήσει ένα προστατευτικό περίβλημα, ανάλογα με τον κίνδυνο που αισθάνεται. Κίνδυνος μπορεί να είναι η ανασφάλεια του, η προσπάθεια του να γίνει αποδεκτός αλλά και ο φόβος της ματαίωσης. Έτσι δημιουργείται μια σύγκρουση ανάμεσα στο «σκληρό-αδιαπέραστο»  και «μαλακό- τρωτό» στρώμα του «σώματος- ψυχής» του εφήβου. Πολλές φορές αυτό οδηγεί στο φόβο της έκθεσης ή στο αντίθετο, στην ανάγκη της επίδειξης και της πρόκλησης. Ο έφηβος θέλει να κάνει επίδειξη των ψυχικών και σωματικών ικανοτήτων και αυτό είναι αναγκαίο για την οργάνωση του ψυχικού του κόσμου. 

Περίπλοκη η εφηβεία. Η μοναδική περιπέτεια στη ζωή του ανθρώπου, όπου όλα είναι ρευστά και συγκεχυμένα . Το σώμα αλλάζει και οι ανάγκες του ζητούν ανταπόκριση και προσοχή.  Και όλες αυτές οι μεταβολές σε σχέση με το σώμα συμπαρασύρουν και μεταβολές σε σχέση με τους άλλους. Οι έφηβοι «βγαίνουν» για να ανακαλύψουν τον κόσμο, τον έρωτα και τον εαυτό τους. Μεταμόρφωση τις περισσότερες φορές επώδυνη αλλά πάντα μαγική. Λίγο πριν την αυγή της ενήλικης ζωής. 

CategoryUncategorized

© Copyright 2017, Δήμητρα Ζιώγα, Ψυχολόγος Θεσσαλονίκη
All Rights Reserved | Power by Κατασκευή Ιστοσελίδων - Χρυσός Οδηγός

Για ραντεβού καλέστε μας στο +30 6947 264 936